منو اصلی
لینکهای مفید

 

سلامت معنوی:

 سلامت معنوي داراي مراتب گوناگونی است كه در آن متناسب با ظرفیت‌ها، قابلیت‌ها، بينش و گرايش فرد، توانايي لازم براي تعالي روح كه همان تقرب به خداي متعال است فراهم مي شود به گونه‌اي كه همه امکانات درونی به طور هماهنگ و متعادل می‌توانند در جهت هدف كلي مزبور به كار گرفته شود و همراه با امکان انتخاب، رفتارهاي اختیاری دروني و بيروني نسبت به خدا، فرد، جامعه و طبیعت ظهور يابد.
سلامت معنوي ، وضعيتي هدفمند و معنادار از حيات انساني است كه حاصل ايمان و اعتقاد و ارتباط فرد به قدرت و كمال لايتناهي الهي و زندگی ابدی پس از مرگ است.
سلامت معنوی منجر به ايجاد نشاط، اميد، رضايت‌مندي، اطمينان قلبي، آرامش و داشتن قلب سليم در فرد و رستگاري در دنيا و آخرت شده و ارتباط پوياي مبتني بر مكارم اخلاق، عشق ومحبت با خود، ديگران و جهان پيرامون را ايجاد می‌کند.
سلامت معنوی به عنوان یکی از ابعاد مهم سلامت انسان و پیشرفت پایدار می باشد و اثرات آن در پیشگیری و ارتقاء سلامت انکارناپذیر است. بر همین اساس در سال 1979، توسط سازمان جهانی بهداشت(WHO) بُعد معنوی به ابعاد سلامت اضافه گردید.
دین مبین اسلام نیز همواره بر اهمیت پرداختن به نیازهای معنوی جامعه در سطح فردی، خانوادگی و اجتماعی تأکید می نماید. با توجه به این نکات، تمرکز سیاستهای سلامت با رویکرد اخلاقی و معنوی برای توسعه اجتماعی پایدار ضرورت می یابد.
نهادینه نمودن این مهم و توجه به بُعد معنوی از ابعاد سلامت به منظور ارتقاء کیفیت خدمات مراقبت سلامت و پیشگیری از آسیب های حاصل از مغفول ماندن این بُعد ویژه، ضرورتی است که سیاستگزاران و مدیران سلامت باید در فرآیندهای تصمیم سازی و مدیریتی سلامت همواره در نظر داشته باشند.