اعیاد شعبانیه مبارک باد
۴۰ حدیث از حضرت امام حسین علیه السلام
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
از نشانههای عالم، نقد سخن و انديشه خود و آگاهی از عمق نظرات مختلف است.
مِنْ دَلائِلِ العالِمِ اِنْتِقادُهُ لِحَديثِهِ وَعِلمُهُ بِحَقائِقِ فُنونِ النَّظَرِ.
بحار الأنوار، جلد 78، صفحه 119
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
دوست تو کسی است که تو را از [گناه] باز دارد و دشمنت، آن که تو را [بدان] وادارد.
مَنْ أحَبَّکَ نَهَاکَ وَمَنْ أبْغَضَکَ أغْرَاکَ.
کنزالفوائد، صفحه 128
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
در خواستهای مردم از شما از نعمتهای خدا بر شماست، پس از این نعمتها خسته و ملول نشوید.
إنَّ حَوائِجَ النَّاسِ إلَیْکُم مِنْ نِعَمِ اللهِ عَلَیْکُمْ، فَلا تَمِلُّوا النِّعَمَ.
بحار الأنوار، جلد 74، صفحه 318
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
مردم مأمورند تا ما را بشناسند و به سوي ما بازگردند و تسليم ما باشند. سپس فرمود: و در غير اين صورت اگر به سوي ما باز نگردند و از ما پيروي نکنند، هر چند که روزه بدارند و نماز بخوانند و به يگانگي خداوند اقرار نمايند، در شمار مشرکين خواهند بود.
اُمِرَ النّاسُ بِمَعْرِفَتِنا وَ الرَّدِّ إلَينا وَ التَّسْليمِ لَنا، ثُمَّ قالَ: وَ إنْ صامُوا وَ صَلُّوا وَ شَهِدُوا أنْ لا إله إلّا اللهُ وَ جَعَلُوا فِي إنْفُسِهِمْ أنْ لا يَرُدُّوا إلَيْنا کانُوا بِذلِک مُشْرِکينَ.
الکافي، جلد 2، صفحه 398
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
در تفسير آيه «در آنجا ثابت شد كه ولايت از آن خداوند بر حق است»، مراد (از ولايت خدا) ولايت امير المؤمنين است.
عَنْ قَوْلِهِ تَعالي «هُنَالِكَ الْوَلَيَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ» (كهف/44)، ولايةُ أميرِ الْمُؤمِنيِنَ.
نور الثقلين، جلد 3، صفحه 262
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
من كُشته اشكم . هيچ مؤ منى مرا ياد نمى كند مگر آنكه (بخاطر مصيبتهايم ) گريه مى كند.
اَنا قَتيلُ الْعَبْرَةِ , لا يَذْكُرُنى مؤ مِنٌ اِلاّ بَكى .
بحارالانوار، جلد 44، صفحه 279
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
( ضمن جواب سؤال هاي پادشاه روم) آن هفت موجودي كه بدون خلقت در رحم مادر، آفريده شده اند، عبارتند از: حضرت آدم و همسرش حوّاء و كلاغي كه براي راهنمائي دفن هابيل آمد و گوسفندي كه براي قرباني به جاي حضرت اسماعيل آمد و شتري كه خداوند براي پيامبرش، حضرت صالح فرستاد و عصاي حضرت موسي و هفتمين موجود آن پرنده اي بود كه توسّط حضرت عيسي آفريده شد.
سَبْعَةُ أشْياء لَمْ تُخْلَقْ في رَحِم: فَأوّلُها آدَمُ( - عليه السلام - )، ثُمَّ حَوّاء، وَ الْغُرابُ، وَ كَبْشُ إبْراهيم( - عليه السلام - )، وَ ناقَةُ اللهِ، وَ عَصا مُوسي (- عليه السلام -)، وَ الطَّيْرُالَّذي خَلَقَهُ عيسيبْنُ مَرْيَم (عليهما السلام).
بحارالأنوار، جلد 10، صفحه 137، حدیث 4
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
همانا عدّه اي خداوند متعال را به جهت طمع و آرزوي بهشت عبادت مي كنند كه آن يك معامله و تجارت خواهد بود و عدّه اي ديگر از روي ترس خداوند را عبادت و ستايش مي كنند كه همانند عبادت و اطاعت نوكر از ارباب باشد و طائفه اي هم به عنوان شكر و سپاس از روي معرفت، خداوند متعال را عبادت و ستايش مي نمايند; و اين نوع، عبادت آزادگان است كه بهترين عبادات مي باشد.
إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبْيدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةٌ الْأحْرارِ، وَ هِيَ أفْضَلُ الْعِبادَةِ.
بحارالأنوار، جلد 75، صفحه 117، حدیث 5
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
همانا عده اي خداوند را به جهت ميل به بهشت عبادت مي كنند، كه اين عبادت تجّار است و عده اي نيز خداوند را به جهت ترس از عذاب عبادت مي كنند كه اين عبادت بردگان است و عده اي هم خداوند را به جهت شكر و سپاس (و از روي معرفت عبادت مي كنند)، پس اينگونه عبادت نمودن، عبادتِ آزادگان است كه بهترينِ عبادت ها است.
انّ قوماً عَبَدُوا اللهَ رغبةً فتلكَ عبادة التُّجارِ و انَّ قوماً عبدوا اللهَ رَهبةً فتِلكَ عبادةُ العبيدِ و انّ قوماً عَبَدُوا اللهَ شكراً فتلك عبادةُ الاَحرارِ وَ هي افضَلُ العبادةِ.
تحف العقول، صفحه 177
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
سه چيز وسيله نجات مؤمن است: (يکي از آنها) بازداشتن زبان از غيبت مردم است.
ثلاثٌ مُنجِياتٌ للمؤمن: كَفُّ لسانِهِ عَنِ النّاسِ و اغتيابِهِم.
بحار الانوار، جلد 5، صفحه 140
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - (هنگام دعا) دستهاي خود را بالا مي بردند و با حالت تضرّع و گريه دعا مي كردند، مانند انسان مسكين و بيچاره اي كه عاجزانه درخواست غذا مي كند.
كان رسول الله يرفَعُ يَدَيْهِ اذا ابْتَهَلَ و دَعا كَما يَسْتطْعِمُ المسكينُ.
مكارم الاخلاق، جلد 2، صفحه 8
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
دو چيز مردم را هلاك و بيچاره گردانده است: يكي ترس از اين كه مبادا در آينده فقير و نيازمند ديگران گردند. و ديگري فخر كردن و مباهات بر ديگران است.
أَهْلَكَ النّاسَ إثْنانِ: خَوْفُ الْفَقْرِ، وَ طَلَبُ الْفَخْرِ.
بحارالأنوار، جلد 75، صفحه 54، حدیث 96
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هركس آيه اي از قرآن را در نمازش تلاوت نمايد، خداوند متعال در مقابل هر حرفي از آن يكصد حسنه در نامه اعمالش ثبت مي نمايد.
مَنْ قَرَءَ آيَةً مِنْ كِتابِ الله عَزَّ وَ جَلَّ في صَلاتِهِ قائِماً، يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ حَرْف مِأةُ حَسَنَة.
الكافي، جلد 2، صفحه 611
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
براي هر غم و دردي درمان و دوائي است و جبران و درمان گناه، طلب مغفرت و آمرزش از درگاه خداوند مي باشد.
لِكُلِّ داء دَواءٌ، وَ دَواءُ الذُّنُوبِ الإسْتِغْفارِ.
الكافي، جلد 2، صفحه 439، حدیث 8
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
همانا شخص مؤمن خلاف و كار زشت انجام نمي دهد و عذرخواهي هم نمي كند. ولي فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاي زشت مي گردد و هميشه عذرخواهي مي نمايد.
إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسيءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسيءُ وَ يَعْتَذِرُ.
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هيچ کس بر دين ابراهيم نيست مگر ما و شيعيان ما و ديگران از آن بيگانه اند.
ما أحَدٌ عَلي مِلَّةِ إبْراهيمَ إلّا نَحْنُ وَ شِيعَتنا و سايِرُ النّاسِ مِنْها بُرَآءُ.
نور الثقلين، جلد 3، صفحه 94
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
من کشتۀ اشکم و هیچ مؤمنی مرا یاد نمیکند مگر آنکه اشکهایش جاری میشود.
أنَا قَتِیلُ الْعَبْرَةِ, لا یَذکُرُنِی مُؤمِنٌ إلَّا اسْتَعبَرَ.
أمالی الصدوق، صفحه 137
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هان! به خدا سوگند به ذرّهای از خواستههای آنان پاسخ مثبت نخواهم داد، تا در حالیکه به خون خویش رنگین شده باشم به دیدار خداوند متعال نایل آیم.
أمّا واللهِ لا أُجِیبُهُم إلی شَیءٍ مِمّا یُریدُونَ حتّی ألقَی اللهَ تَعالی وأنَا مُخَضَّبٌ بِدَمی.
بحار الأنوار، جلد 45، صفحه 12
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
بر خداوند است كه هيچ گرفتاري به زيارت من نيايد مگر آن كه او را شادمان بازگردانم و به خانواده اش برسانم.
وَ حَقيقٌ عَلَي اللّه اَنْ لا يَاْتيَني مَكْرُوبٌ اِلاّ اَرُدُّهُ وَ اَقْلِبُهُ اِلي اَهْلِهِ مَسْرورا.
ثواب الأعمال، صفحه 98
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
مردم بندگان دنیا هستند و دین لقلقۀ زبانشان است، تا زمانی كه آسایششان برقرار باشد گرد آن میچرخند و آنگاه که با آزمایش غربال شوند، دینداران اندک خواهند بود.
النَّاسُ عَبِیدُ الدُّنْيَا، والدِّینُ لَعقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ یَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ، فَإذا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّیّانُونَ.
بحار الأنوار، جلد 44، صفحه 383
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هر كس خداوند متعال را آن طور كه شايسته عبادت و بندگي است، عبادت كند، خداوند متعال او را به بهترين آرزوهايش مي رساند و امور زندگي او را كفايت مي كند.
مَنْ عَبَداللهَ حقَّ عبادَتهِ، آتاهُ اللهُ فوقَ امانيهِ و كفايَتِهِ.
بحار الانوار، جلد 68، صفحه 183
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
همانا سخاوتمندترين مردم آن كسي است كه كمك نمايد به كسي كه اميدي به وي نداشته است. و بخشنده ترين افراد آن شخصي است كه ـ نسبت به ظلم ديگري با آن كه توان انتقام دارد ـ گذشت نمايد. صله رحم كننده ترين مردم و ديد و بازديد كننده نسبت به خويشان، آن كسي ست كه صله رحم نمايد با كسي كه با او قطع رابطه كرده است.
إنَّ أجْوَدَ النّاسِ مَنْ أعْطي مَنْ لا يَرْجُوهُ، وَ إنَّ أعْفَي النّاسِ مَنْ عَفي عَنْ قُدْرَة، وَ إنَّ أَوْصَلَ النّاسِ مَنْ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ.
بحارالأنوار، جلد 75، صفحه 121، حدیث 4
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
عاجزترین مردم کسی است که از دعا کردن ناتوان باشد.
أعْجَزُ النّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ الدُّعاءِ.
بحار الأنوار، جلد 93، صفحه 294
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
همانا كسي كه در زمان غيبت بر آزار و اذيت و تكذيب كردن ها صبر كند، همانند كسي است كه با شمشير در كنار رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - مبارزه مي كند.
امّا انَّ الصابِرَ في غيبتِهِ علي الاذي و التكذيبِ بمنزلةِ المجاهدِ بالسيف بينَ يَدَي رسول الله - صلّي الله عليه و آله -.
بحار الانوار، جلد 51، صفحه 133
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
در خواستهای مردم از شما از نعمتهای خدا بر شماست، پس از این نعمتها خسته و ملول نشوید.
إنَّ حَوائِجَ النَّاسِ إلَیْکُم مِنْ نِعَمِ اللهِ عَلَیْکُمْ، فَلا تَمِلُّوا النِّعَمَ.
بحار الأنوار، جلد 74، صفحه 318
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند.
أَعجَزالنّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء؛
بحارالانوار، جلد93، صفحه 294
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
خوش اخلاقى عبادت است
اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَةٌ؛
كنزالعمال، جلد13، صفحه151، ح36472
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
بخشندهترين مردم كسی است كه به آنكه چشم اميد به او نبسته، بخشش كند.
انَّ أجْوَدَ النَّاسِ مَنْ أعْطَی مَنْ لا يَرْجُو.
كشف الغمّه، جلد 2، صفحه 239
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
باگذشتترین مردم کسی است که در هنگام قدرت میبخشاید.
إنَّ أعْفَی النّاسِ مَن عَفا عِنْدَ قُدْرَتِهِِ.
الدرّة الباهرة، صفحه 24
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هر كه ما را دوست بدارد و پيرو ما باشد، پس دوستي و محبّتش به جهت جدّم رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم)مي باشد. هركس با ما دشمن و كينه توز باشد، پس دشمني و مخالفت او به جهت جدّم رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) خواهد بود.
مَنْ والانا فَلِجَدّي (صلي الله عليه وآله وسلم) والي، وَ مَنْ عادانا فَلِجَدّي عادي.
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هركس گره اي از مشكلات مؤمني باز كند و مشكلش را برطرف نمايد، خداوند متعال مشكلات دنيا و آخرت او را اصلاح مي نمايد.
مَنْ نَفَّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِن، فَرَّجَ اللهُ عَنْهُ كَرْبَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ.
مستدرك الوسائل، جلد 12، صفحه 416، حدیث 13
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
كرامت و فضيلت انسان كنترل و در اختيار داشتن زبان و سخاوت داشتن، نقص انسان در خود را وا داشتن بر آنچه كه مفيد و سودمند نباشد.
مُلْكُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قيلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّكَلُّفُ لِما لا يُعنيكَ.
مستدرك الوسائل، جلد 9، صفحه 24، حدیث 10099
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
به هيچ كس اجازه ندهيد تا وقتي كه سلام كند.
لا تأذَنوا لأحَدٍ حتّي يُسلِّمَ.
تحف العقول، حدیث 246
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هر شخصي كه حقّ والدينش محمّد (صلي الله عليه وآله وسلم)، و علي - عليه السلام - را كه با شرافت و با فضيلت ترين انسان ها هستند، بشناسد و ـ در تمام امور زندگي ـ از ايشان تبعيّت و اطاعت كند; در قيامت به او خطاب مي شود: هر قسمتي از بهشت را كه خواستار باشي، مي تواني انتخاب كني و در آن وارد شوي.
مَنْ عَرَفَ حَقَّ أَبَوَيْهِ الاْفْضَلَيْنِ مُحَمَّد وَ عَلي، و أطاعَهُما، قيلَ لَهُ: تَبَحْبَحْ في أيِّ الْجِنانِ شِئْتَ.
نهج الشّهادة، صفحه 293
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
گريان بودن به جهت ترس از ـ عذاب ـ خداوند، سبب نجات از آتش دوزخ خواهد بود; و فرمود: گريان بودن چشم و خشيت داشتن دل ها يكي از نشانه هاي رحمت الهي ـ براي بنده ـ است.
الْبُكاءُ مِنْ خَشْيَةِ الله نَجاتٌ مِنَ الّنارِ وَ قالَ: بُكاءُ الْعُيُونِ، وَ خَشْيَةُ الْقُلُوبِ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ.
مستدرك الوسائل، جلد 11، صفحه 245، حدیث 12881
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
در آن شبي كه قصد مسافرت داريد، با همسر خود زناشوئي نكنيد، كه چنانچه عمل زناشوئي انجام گردد و در آن زمان فرزندي منعقد شود، بسيار متحرّك و افكارش مغشوش مي باشد.
إجْتَنِبُوا الْغِشْيانَ في اللَّيْلَةِ الَّتي تُريدُون فيها السَّفَرَ، فإنَّ مَنْ فَعَلَ ذلِكَ، ثُمَّ رُزِقَ وَلَدٌ كانَ جَوّالَةً.
وسائل الشّيعة، حدیث 20، جلد 3، صفحه 243
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
اي فرزند آدم، بياد آور لحظات مرگ و خواب گاه خود را در قبر، همچنين بياد آور كه در پيشگاه خداوند قرار خواهي گرفت و اعضاء و جوارحت بر عليه تو شهادت خواهند داد، در آن روزي كه قدم ها لرزان و لغزان مي باشد.
يَا ابْنَ آدَم! اُذْكُرْ مَصْرَعَكَ وَ مَضْجَعَكَ بَيْنَ يَدَي اللهِ، تَشْهَدُ جَوارِحُكَ عَلَيْكَ يَوْمَ تَزِلُّ فيهِ الْأقْدام.
نهج الشّهادة، صفحه 59
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
هركس رضايت و خوشنودي خداوند را ـ در أمور زندگي ـ طلب نمايد گرچه همه افراد از او رنجيده شوند، خداوند مهمّات و مشكلات او را كفايت خواهد نمود. و كسي كه رضايت و خوشنودي مردم را طالب گردد گرچه مورد خشم و غضب پروردگار باشد، خداوند أمور اين شخص را به مردم واگذار مي كند.
مَنْ طَلَبَ رِضَي اللهِ بِسَخَطِ النّاسِ كَفاهُ الله اُمُورَ النّاسِ، وَ مَنْ طَلَبَ رِضَي النّاسِ بِسَخَطِ اللهِ وَ كَّلَهُ اللهُ إلَي النّاسِ.
أمالي شيخ صدوق، صفحه 167
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
چشمان هر كس كه در مصيبتهاى ما قطره اى اشك بريزد، خداوند او را در بهشت جاى مى دهد.
مَنْ دَمِعَتْ عَيناهُ فينا قَطْرَةً بَوَّاءهُ اللّهُ عَزَّوَجَلّ الجَنَّةَ.
احقاق الحق ، جلد 5، صفحه 523
حضرت سيدالشهدا عليه السلام می فرمایند :
عزّت و بي نيازي ـ هر دو ـ شتاب زده به دنبال پناهگاهي مي دويدند، چون به توكّل برخورد كردند، آرامش پيدا نموده و آن را پناهگاه خود قرار دادند.
إنَّ الْغِني وَ اْلِعزَّ خَرَجا يَجُولانِ، فَلَقيا التَّوَكُلَّ فَاسْتَوْطَنا.
مستدرك الوسائل، جلد 11، صفحه 218، حدیث 15
انتخاب حالت کور رنگی
سرخ کوری سبز کوری آبی کوری سرخ دشوار بینی سبز دشوار بینی آبی دشوار بینی تک رنگ بینی تک رنگ بینی مخروطیتغییر اندازه فونت:
تغییر فاصله بین کلمات:
تغییر فاصله بین خطوط:
تغییر نوع موس:
تغییر فونت:
تغییر رنگ ها:
رنگ اصلی:
رنگ دوم:
رنگ سوم: